Nie każde dziecko wchodzące do klasy pierwszego września czuje się częścią grupy. Nie każde „milczenie” oznacza brak chęci do współpracy. W nowym numerze magazynu Kreatywny Wychowawca znajdziesz mój artykuł o tym, jak od pierwszego dnia roku szkolnego budować poczucie wspólnoty — tak, by każda osoba uczniowska mogła poczuć się widziana, ważna i bezpieczna.
Dzień dobry, znowu my!
Jak budować poczucie wspólnoty od pierwszego dnia września? Początek roku szkolnego to coś więcej niż rozdanie planów lekcji. To moment, w którym tworzymy fundament — atmosferę klasy, która będzie towarzyszyć osobom uczniowskim przez kolejne miesiące. To relacje, nie same programy i podręczniki, stanowią o jakości edukacji.
Czy zastanawiamy się, jakie sygnały wysyłamy na start? Czy każda młoda osoba wchodząca do klasy czuje: „Tu jest moje miejsce”?
Dlaczego wspólnota jest kluczowa?
Badania pokazują jednoznacznie: poczucie przynależności wpływa na motywację, wytrwałość i dobrostan psychiczny. Kiedy osoby uczniowskie czują się częścią wspólnoty, chętniej podejmują wyzwania i są bardziej otwarte na naukę.
Przynależność to nie jednolitość — przeciwnie, jej siłą jest różnorodność. Prawdziwa wspólnota to taka, w której można być sobą: z własną wrażliwością, temperamentem czy tożsamością. Rolą osób nauczycielskich jest stworzenie przestrzeni, gdzie każda różnica staje się zasobem.
Od teorii do praktyki
W artykule, opublikowanym w numerze Kreatywny Wychowawca (wrzesień-październik 2025), pokazuję konkretne metody, które można wdrożyć od razu:
- Codzienne rytuały powitania – proste gesty, które sprawiają, że każda osoba czuje się zauważona.
- Kręgi dialogowe – struktura rozmowy wspierająca empatię i szacunek.
- Ćwiczenia oparte na wartościach – wspólne odkrywanie tego, co dla klasy najważniejsze.
- Tworzenie kontraktu klasowego – reguły współżycia wypracowane razem, a nie narzucone z góry.
- Metoda jigsaw – uczenie współpracy zamiast rywalizacji.
- Ćwiczenie „pokaż i opowiedz” – budowanie widzialności i bliskości poprzez osobiste historie.
Każda z tych praktyk wspiera rozwój nie tylko intelektualny, a również społeczny i emocjonalny.
Warto pamiętać
Budowanie wspólnoty to nie jednorazowe działanie, lecz proces. Składają się na niego codzienne, drobne gesty — spojrzenie, uważne wysłuchanie, życzliwe słowo. To one nadają ton i sprawiają, że szkoła staje się przestrzenią bezpieczeństwa i rozwoju.
Wspólnota zaczyna się tam, gdzie każda osoba ma prawo być sobą — i czuje, że to „razem” naprawdę coś znaczy.
Sięgnij po nowy numer magazynu Kreatywny Wychowawca i przeczytaj mój artykuł. Dowiedz się, jak od pierwszego dnia września świadomie wzmacniać więzi, by klasa stała się miejscem, w którym różnorodność jest wartością, a relacje — sercem edukacji.
Więcej o relacjach w klasie i psychologii edukacyjnej znajdziesz więcej treści także w artykułach moim blogu.
