Sarah Hegazi to bardzo ważna, współczesna postać. Jej historia pokazuje ile mamy do zrobienia w temacie akceptacji, bezpieczeństwa i człowieczeństwa. Dlaczego? Dowiedz się!
Kim jest Sarah Hegazi?
Sarah Hegazi egipska aktywistka na rzecz praw LGBTQIA+, urodziła się w 1989 roku. W 2017 roku jej życie dramatycznie się zmieniło. Została aresztowana po tym, jak publicznie wywiesiła tęczową flagę podczas koncertu w Kairze. Ta akcja, symbolizująca wsparcie dla społeczności 2SLGBTQIA+. Jednak przyciągnęła uwagę władz, które zdecydowały o jej trzymiesięcznym uwięzieniu. W trakcie tych trzech miesięcy Sarah doświadczała brutalnych tortur fizycznych i psychicznych.
Po zwolnieniu z więzienia, Sarah doświadczyła zespułu stresu pourazowego (PTSD), który był wynikiem prześladowań, jakim była poddawana. Zmuszona do opuszczenia Egiptu, znalazła schronienie w Kanadzie. Jednak ta sytuacja pogłębiła jej cierpienie związane z bólem wykluczenia poprzez wygnanie, samotność i stratę.
Pamiętnego 13 czerwca 2020 roku Sarah postanowiła zakończyć swoje życie. Zwróciło to uwagę świata na brutalną rzeczywistość, z jaką mierzą się osoby LGBTQIA+ w regionie MENA (Bliski Wschód i Afryka Północna). Choć tak naparze nie tylko w tym regionie.
Wystarczy przywołać sytuacje z Polski. Co prawda osób LGBTQIA+ i osób sojuszniczych nie zamyka się do więzień czy aresztów. Jednak pamiętamy brutalne zachowania Policji i nie tylko w trakcie marszów czy protestów. Osoby LGBTQIA+ i osoby sojusznicze czy z emblematami tęczy były traktowanie brutalnie. Doświadczyły przemocy fizycznej, a w przypadku zatrzymań także przemocy psychicznej czy seksualnej ze strony służb.
Znaczenie akceptacji
Historia Sarah Hegazi jest bolesnym przypomnieniem, jak ważne jest dążenie do akceptacji oraz zapewnienia bezpieczeństwa i równych praw, osobom LGBTQIA+. Brak tych wartości może prowadzić do tragicznych konsekwencji, w tym do myśli i prób samobójczych. Sarah doświadczyła nie tylko prześladowań ze strony systemu, ale także ostracyzmu społecznego, co znacznie pogłębiło jej cierpienie.
Akceptacja jest kluczowa w zapobieganiu izolacji i wykluczeniu osób LGBTQIA+. Badania pokazują, że osoby LGBTQIA+ są bardziej narażone na problemy zdrowia psychicznego. Włącznie w depresją i lękami, co często wynika z dyskryminacji, stygmatyzacji i braku wsparcia społecznego. Znaczenie ma także ograniczenie w dostępne do opieki zdrowotnej czy edukacji i/lub doświadczania w tych sytuacjach przemocy, wykluczenia, poniżenia.
Bezpieczeństwo i wsparcie
Zapewnienie bezpieczeństwa i wsparcia dla osób LGBTQIA+ powinno być priorytetem zarówno na poziomie instytucjonalnym, jak i społecznym. Organizacje i społeczności muszą działać na rzecz tworzenia bezpiecznych przestrzeni, gdzie osoby LGBTQIA+ mogą być sobą bez obawy o prześladowania.
Inicjatywy takie jak obchody Dnia Dumy Lesbijek i Queerowych Kobiet z Azji Zachodniej i Afryki Północnej 13 czerwca, mają na celu zwiększenie widoczności i zrozumienia dla problemów, z jakimi mierzą się te osoby.
Jak okazują badania Marka L. Hatzenbuehlera:
Lesbijki, geje i osoby biseksualne istotnie częściej podejmowały próby samobójcze w ciągu ostatnich 12 miesięcy w porównaniu z osobami heteroseksualnymi (21,5% w porównaniu z 4,2%).
Hatzenbuehler, M. L. (2011). The social environment and suicide attempts in lesbian, gay, and bisexual youth. Pediatrics, 127(5), 896-903
Wśród młodych lesbijek, gejów i osób biseksualnych ryzyko próby samobójczej było o 20% większe w środowiskach niewspierających w porównaniu ze środowiskami wspierającymi. Bardziej wspierające środowisko społeczne było istotnie powiązane z mniejszą liczbą prób samobójczych, uwzględnieniem zmiennych socjodemograficznych i wielu czynników ryzyka prób samobójczych, w tym objawów depresyjnych, upijania się, wiktymizacji rówieśniczej i przemocy fizycznej ze strony osoby dorosłej.
Nie należy zapominać, że fakt, iż osoby LGBTQIA+ mierzą się z tymi trudnościami, jest sygnałem o tym, co dzieje się z ludzkością. Zatem tak eapawrde nie jest to temat “jedynie” grupy mniejszościowej, jak lubią mówić polscy politycy, a człowieczeństwa.
Rola społeczeństwa w walce z dyskryminacją
Każdy z nas ma rolę do odegrania w walce z dyskryminacją. Edukacja na temat różnorodności seksualnej i genderowej, promowanie empatii i zrozumienia oraz aktywne przeciwstawianie się wszelkim formom nietolerancji, wykluczenia, przemocy i ostracyzmu, mogą przyczynić się do stworzenia bardziej sprawiedliwego, bezpiecznego i inkluzywnego społeczeństwa.
Zakończenie życia przez Sarah Hegazi jest bolesnym przypomnieniem, że brak akceptacji i bezpieczeństwa, może prowadzić do najgorszych konsekwencji. Dlatego ważne jest, abyśmy jako społeczeństwo dążyli do zrozumienia, wsparcia i ochrony praw wszystkich osób. Niezależnie od ich orientacji seksualnej czy tożsamości płciowej.
Podsumowanie
Sarah Hegazi stała się symbolem walki o prawa osób LGBTQIA+. Jak również przypomnieniem o potrzebie akceptacji, równych praw i bezpieczeństwie wszystkich osób, a nie jedynie określonych grup społecznych.
Jej historia podkreśla konieczność tworzenia bezpiecznych przestrzeni oraz promowania wartości, które mogą uratować życie wielu osób na całym świecie. Niech jej dziedzictwo będzie wezwaniem do działania na rzecz sprawiedliwości i równości.
Piosenka na dzisiaj
W tym temacie zostawiam tutaj piosenkę właśnie na ten temat, autorstwa i wykonania Tami T:
Bibliografia:
- ANKH (Arab Network for Knowledge about Human rights). (n.d.). Euromediterranean region. Retrieved from https://www.ankhfrance.org/menalqwpd
- Cairo Institute for Human Rights Studies (CIHRS). (n.d.). Retrieved from https://cihrs.org
- Meyer, I. H. (2003). Prejudice, social stress, and mental health in lesbian, gay, and bisexual populations: Conceptual issues and research evidence. Psychological Bulletin, 129(5), 674–697. https://doi.org/10.1037/0033-2909.129.5.674
- Hatzenbuehler, M. L. (2011). The social environment and suicide attempts in lesbian, gay, and bisexual youth. Pediatrics, 127(5), 896-903. https://doi.org/10.1542/peds.2010-3020
