Czy Coming out po trzydziestce może być wyzwaniem? Jak zmiany w naszym życiu wpływają na bliskie relacje? Czy brak komunikacji może zburzyć fundamenty relacji? Film Am I OK? stawia te pytania w centrum, zapraszając do refleksji nad własnymi doświadczeniami. Analizuję te watki z perspektywy psychologicznej i seksuologicznej – zapraszam do lektury.
“AM I OK?” – o czym jest ten film?
Film “Am I OK?“, w reżyserii Stephanie Allynne i Tig Notaro, stanowi poruszający obraz ludzkich doświadczeń. Autorki skupiły się na ukazania nam dążenia do autentyczności i samopoznania. Opowieść o Lucy, kobiecie odkrywającej swoją tożsamość seksualną oraz dokonującej coming out’u po trzydziestce, dotyka uniwersalnych aspektów międzyludzkich relacji oraz wyzwań związanych z rozwojem osobistym.
W tym artykule zachęcam do przyjrzenia się trzem głównym wątkom filmu z perspektywy psychologicznej i seksuologicznej: odkrywaniu siebie i coming outowi, dynamice przyjaźni oraz komunikacji w związkach romantycznych.
Odkrywanie tożsamości i coming out po trzydziestce
Proces odkrywania swojej tożsamości seksualnej jest wielowymiarowym wyzwaniem, szczególnie gdy odbywa się w późniejszym wieku. Współczesne normy kulturowe często narzucają oczekiwania, że osoby dorosłe powinny mieć (w domyśle: DAWNO) ustaloną tożsamość i ustabilizowane życie osobiste. Najczęściej oznacza to długoletni związek lub związek małżeński i konkretne plany związane z rozbudowaniem rodziny.
Lucy, jako główna bohaterka, przeciwstawia się tym stereotypom. Podejmuje odważny krok ku zrozumieniu siebie, odpowiedzenia sobie na pytanie “czego chcę w życiu?” i otwartemu coming outowi po trzydziestce.
Z psychologicznego punktu widzenia, jej historia pokazuje, jak ważne jest akceptowanie siebie. Proces ten bywa trudny, gdyż często wiąże się z koniecznością przepracowania lęku przed odrzuceniem, poczuciem wstydu lub niespełnianiem oczekiwań społecznych. Nie da się jednak żyć życia po swojemu, jeśli o to nie zadbamy.
W temacie oczekiwań vs potrzeb, polecam ten artykuł Jak znaleźć równowagę między oczekiwaniami a potrzebami?
Z perspektywy seksuologicznej, film przypomina o istotnym aspekcie eksploracji własnej seksualności – bezpiecznym i wspierającym otoczeniu, które pozwala na swobodne wyrażanie siebie. Zyskujemy tutaj również przypomnienie, że eksperymenty seksualne osób dorosłych są ok. Przyjaciółka Lucy, wypowiada do niej bardzo ważne zdanie – że nie może dusić w sobie tego, kim tak naprawdę jest. Nie może tego ukrywać przed światem, bo od takiego duszenia w sobie, można wybuchnąć.
Coming out po trzydziestce i eksperymenty seksualne
Nawiązuje to do tematu znaczenia coming outu dla naszego zdrowia, o czym przeczytasz w artykule Coming out. Czy ma znaczenie i dla kogo?.
Pierwsze doświadczenia seksualne Lucy, choć pełne niepewności, są przedstawione z szacunkiem i zrozumieniem. Ilustruje to, że seksualność jest dynamicznym aspektem naszego życia, który może ewoluować niezależnie od wieku.
Autorski filmu podkreślają, że nigdy nie jest za późno, by odkryć swoje pragnienia i tożsamość. I choć zdarza nam się wtedy oceniać siebie (czy innych będących w takim położeniu), w niczym nie jest to umniejszające. Na odkrycie prawdy o sobie nie ma momentu idealnego, ani terminu “nie później niż”.
Relacje przyjacielskie i konflikty
Przyjaźń Lucy i Jane to jeden z najmocniejszych elementów tego filmu. Relacja między kobietami przechodzi przez kryzysy wywołane zmianami życiowymi obu bohaterek. Z psychologicznego punktu widzenia, istotne jest podkreślenie, że przyjaźń wymaga czasu i uwagi oraz umiejętności reagowania na sytuacje trudne i adaptacji do zmian.
Ważnym wątkiem jest ukazanie tego, że główne bohaterki są dla siebie ważne. Jednak gdy w ich relacji pojawia się trudność, pomimo, że tęsknią za sobą, nie odzywają się do siebie. Im więcej czasu mija, tym nawiązanie kontaktu staje się to trudniejsze.
Jednym z kluczowych momentów jest napięcie wynikające z decyzji Jane o wyjeździe związanym z pracą. Lucy czuje się opuszczona, co jest naturalną reakcją w sytuacji zagrożenia ważnej relacji. Zamiast jednak otwarcie wyrażać swoje emocje, bohaterki wchodzą w spiralę nieporozumień. Patrząc na relacje przyjacielskie z psychologicznej perspektywy, zdolność do autentycznej komunikacji jest znacząca i stanowi fundament trwałych relacji. Konflikty są nieuniknione, jednak ich rozwiązywanie może pogłębiać więzi. Nie jest to proste i wymaga gotowości na szczerość i empatię każdej ze stron.
Związki romantyczne i komunikacja
Wątek ukazujący romantyczną relację Jane rzuca światło na trudność często występującą w związkach – brak uwzględnienia perspektywy drugiej osoby. W relacji Jane widzimy, jak jej skupienie na własnych celach prowadzi do pomijania potrzeb partnera. Z seksuologicznego punktu widzenia, takie podejście może rodzić frustrację i niezadowolenie, ponieważ związek wymaga wzajemnego zaangażowania i respektowania granic.
Z psychologicznej perspektywy, nie można zapomnieć o otwartości, komunikacji i wspólnej wizji przyszłości. Jednak nie da się pracować nad wizją przyszłości, kiedy się ze sobą szczerze i otwarcie nie rozmawia. Nie można zakładać, że druga strona ma taką samą wizję jak my – to wszystko wymaga dogadania, dodefiniowania. Zdrowa, wspierające relacja opiera się zatem na szczerej komunikacji i otwartości. Dzięki temu możliwe jest tworzenie wspólnej wizji przyszłości oraz gotowości do wspólnego jej zmieniania.
W filmie widzimy, że brak komunikacji może prowadzić do poczucia niesprawiedliwości i zaniedbania. W bliskich relacjach jakie tworzymy, to ważne by decyzje dotyczące wspólnego życia były podejmowane wspólnie, z uwzględnieniem potrzeb każdej ze stron.
Podsumowanie
Film Am I OK? to nie tylko poruszająca opowieść o odkrywaniu siebie, dokonaniu comig out’u po trzydziestce, a także cenne źródło refleksji nad różnymi aspektami międzyludzkich relacji. Został stworzony obraz pokazujący, że proces samopoznania nie ma granic wiekowych, a przyjaźń i miłość wymagają szczerości, empatii i zaangażowania.
Z psychologicznej i seksuologicznej perspektywy, film przypomina o znaczeniu akceptacji siebie, autentycznej komunikacji i wzajemnym szacunku w relacjach. Czyni go to ważnym głosem w rozmowie o ludzkiej tożsamości, relacjach i więziach.
